دارایی های نامشهود

ارزیابی دارایی های نامشهود چیست؟

دارایی های نامشهود مانند نیروی کار، نرم افزارها، نام تجاری و برند، مهارت و تجربه های افراد و بسیاری دیگر همگی به صورت غیر مستقیم در افزایش دارایی های مشهود و ارزش افزوده یک سازمان موثر هستند و باید مورد توجه قرار بگیرند. برای همین ارزیابی دارایی های نامشهود در علم سرمایه گذاری و مدیریت مالی و حسابداری در سالهای اخیر از جایگاه ویژه ای برخوردار شده است. آنچه که این نوع دارایی ها را حائز اهمیت می کند، ارزش آنها در دراز مدت برای توسعه و گسترش و ارزش گذاری سازمان است. ارزیابی دارایی های نامشهود به مدیران کمک می کند، تصمیم گیری های بهتری در خصوص مسائل مالی و غیر مالی سازمان داشته باشند.

نتایج ارزیابی دارایی های نامشهود

ارزیابی دارایی های نامشهود به نتایج ملموس و قابل دسترسی منجر می شود که در ادامه به برخی از آنها اشاره می کنیم:

ارزیابی دارایی های نامشهود کمک می کند، سازمان ها بتوانند در خصوص سرمایه گذاری در این حوزه تصمیمات درست و توسعه سازی بگیرند.

اعطای لیسانس به شرکت های زیر مجموعه ارتباط مستقیم با ارزیابی دارایی های نامشهود و ارزش آنها دارد.

ارزش گذاری این دارایی ها باعث می شود، بر اساس ارزش آنها مورد استفاده قرار بگیرند.

ارزیابی و ارزش گذاری دارایی های نامشهود به ارزش گذاری برند و نام تجاری و یا فروش و ادغام آنها کمک بسیار مهمی خواهد کرد و باعث می شود، سازمان در خصوص ارزش برند خود اطلاعات جامعی کسب کند.

در نهایت اینکه ارزیابی دارایی های نامشهود به ارائه دید دقیق تر و کاربردی تر در مورد وضعیت مالی سازمان به مدیران می انجامد و آنها را در تصمیم سازی های درست هدایت می کند.

ارزش گذاری سازمان

به نظر می رسد ارزش گذاری سازمان ها چیز جدایی از ارزش یابی دارایی ها نباشد. در واقع این دو مقوله رابطه تنگاتنگی با هم دارد. ارزش یک سازمان چیزی جدا از ارزش داراییهای مشهود و نامشهود آن نیست. اما در تعریف علمی ارزش گذاری سازمان یعنی تعیین ارزش جاری آن بوده که از روش های مختلفی برای این کار استفاده می شود. این روش ها می تواند مدل های ذهنی یا مدل های عینی باشد و یا اینکه از روش های آماری و اقتصاد سنجی استفاده شود.

فاکتور های ارزش گذاری سازمان

به عنوان مثال برای ارزش گذاری یک سازمان باید به فاکتورهای ذیل توجه کرد:

مدیریت شرکت

سهام سرمایه

دارایی های نامشهود

بدهی اوراق قرضه و حقوق صاحبان سهام که ترکیب ساختار سرمایه ای شرکت هستند.

تعیین دورنما و درآمد آینده سازمان

هر کدام از این فاکتورها در زیر مجموعه ارزش گذاری ذهنی و عینی قرار می گیرند. مثلا بررسی مدیریت شرکت ارزش گذاری ذهنی است و درآمد شرکت نوعی ارزش گذاری ذاتی به حساب می آید.

ارزش گذاری سرمایه های فکری

ارزش گذاری سرمایه های فکری هم جزوی از مقوله ارزش گذاری سازمان ها و دارایی های مشهود و نامشهود آنها محسوب می شود. ارزش گذاری سرمایه های فکری بر اساس نوع این سرمایه ها می تواند، متفاوت باشد و از مدل های مختلفی برای این کار استفاده شود. یکی از این مدل ها شاخص سازی سرمایه فکری و مدل ارزش افزوده است که هر کدام مزایا و معایبی دارد. استفاده از کارت امتیازی هم مدل دیگری برای ارزش گذاری سرمایه فکری بوده که از چهار دیدگاه مالی به بررسی این موضوع می پردازد، این چهار دیدگاه شامل: مالی، مشتری، فرایند داخلی و دیدگاه نوآوری  هستند.